Barcinek (województwo dolnośląskie)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
wieś | |
![]() Pałac w Barcinku | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość |
315-340[2] m n.p.m. |
Liczba ludności (III 2011) |
571[3] |
Strefa numeracyjna |
75 |
Kod pocztowy |
58-512[4] |
Tablice rejestracyjne |
DJE |
SIMC |
0192324 |
Położenie na mapie gminy Stara Kamienica ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu karkonoskiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Berthelsdorf-Ruine-1.jpg/240px-Berthelsdorf-Ruine-1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6e/Barcinek_ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Micha%C5%82a_Archanio%C5%82a1.jpg/240px-Barcinek_ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Micha%C5%82a_Archanio%C5%82a1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Barcinek%2C_Kamienica1.jpg/240px-Barcinek%2C_Kamienica1.jpg)
Barcinek (niem. Berthelsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Stara Kamienica.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Barcinek to duża wieś o długości około 2,7 km, leżąca w Obniżeniu Starej Kamienicy, na granicy ze Wzniesieniami Radoniowskimi, nad rzeką Kamienicą, na wysokości około 315–340 m n.p.m.[2]
Podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Historia Barcinka związana była z kasztelanią w Starej Kamienicy[2]. Pierwsza wzmianka o wsi pojawiła się w dokumencie biskupstwa wrocławskiego pochodzącym z około 1305 roku[2]. W 1702 roku duża powódź zniszczyła wiele domów i drzewa owocowe[2]. Początek XIX wieku był najlepszym okresem rozwoju wsi[2]. W 1825 roku Barcinek liczył 140 domów, w tym dwór z folwarkiem, szkołę i kościół filialny[2]. We wsi funkcjonowały: garbarnia, 2 młyny wodne, młyn do mielenia kory dębowej, olejarnia, folusz i cegielnia[2]. W kolejnych latach znacznie rozrastała się ilość rzemieślników i handlarzy osiągając w 1840 roku liczbę 30[2]. W połowie XIX wieku powstały tu pierwsze zakłady przemysłowe, między innymi: papiernia, fabryka maszyn i tartak[2]. W latach 1880–1930 w Barcinku istniał oddział Towarzystwa Karkonoskiego zajmujący się organizacją wycieczek i zagospodarowaniem turystycznym terenu[2]. W okresie międzywojennym działały na terenie wsi 2 gospody z 27 miejscami noclegowymi[2]. Uzdrowiskowe walory wsi zaczęto wykorzystywać od 1887 roku, kiedy to wybudowano zakład zdrojowy stosujący wodolecznictwo[2]. Po 1945 roku Barcinek zachował swój charakter, w 1988 roku było tu 30 gospodarstw rolnych[2].
Nazwy historyczne
[edytuj | edytuj kod]- 1305 Bertoldivilla, Bertoldi villa
- 1345 Bertlodisdorf, Bertholdisdorf
- 1668 Berthelsdorff
- 1677 Berttelsdorff, Bertelsdorff
- 1786 Bartsdorf, Bertelsdorf
- 1825 Berthelsdorf, Bertholsdorf
- 1888 Berthelsdorf
- 1945 Baryłów, Korczaków, Korczakowo[2]
- 1946 Barcinek[5]
Demografia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/timeline/s3dyed9f862f7puvvasn6rgepfgesar.png)
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty[6]:
- kościół filialny pw. Michała Archanioła z XIV w., gruntownie przebudowany na przełomie XVI/XVII w. Późnorenesansowe wnętrze tj. empory, ambona i inne, barokowy ołtarz z 1727, nagrobki rycerskie z przełomu XVI/XVII w.[7]
- zespół pałacowy, z XVI w., przebudowany w XVIII–XIX w.:
Inne zabytki[2]:
- pomnik pamięci ofiar I wojny światowej.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 2708
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 90–96. ISBN 83-85773-60-6.
- ↑ GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 13 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. nr 44, poz. 85).
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 54. [dostęp 2012-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-27)].
- ↑ Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas , Dolny Śląsk – przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 299 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-60-6.